اموال بسيار و هزاران قطعه طلا و نقره از خود به ارث گذاردند . آن چنان كه در شرح حال كسانى همچون طلحه ، زبير ، عبدالرحمان بن عوف و امثال ايشان سخنان تأسّفبارى آمده است .
حافظ ذهبى مىنويسد : ابن سعد به سند خود اين گونه نقل مىكند :
هنگامى كه طلحه كشته شد يك ميليون و دويست هزار درهم نزد خزانهدارش بود و درختان و املاكش به سى ميليون درهم قيمتگذارى شد .
آن گاه ذهبى مىنويسد :
عجيبتر از اين نقل ، سخنى است كه ابن جوزى در ذيل حديثى درباره او آورده كه طلحه سيصد بار شتر طلا از خود به ارث گذاشت « 1 » .
همچنين ذهبى مىافزايد :
ابن قُتَيْبَه گفته است كه محمّد بن عتبه از ابو اسامه ، از هُشام از پدرش روايت نموده كه زبير پنجاه ميليون درهم املاك و پنجاه ميليون درهم أعيان از خود به ارث گذاشت .
و نيز ابن عُيَيْنَه از هُشام از پدرش نقل نموده كه اموال زبير به
هامش
( 1 ) سير اعلام النبلاء : 1 / 39 و 40 .