يك ضربه شمشير على عليه السلام در روز خندق ( كه بر عمرو بن عبدود وارد كرد ) از عبادت جن و انس برتر است .
در تفاسيرى كه به جنبههاى ادبى آيات توجه مىشود ؛ همچون الكشاف زمخشرى و برخى تفاسير و كتب ديگر اين پرسش را مطرح مىنمايند كه چرا آيهء ولايت به صيغهء جمع آمده با اين كه منظور شخص اميرالمؤمنين مىباشد ؟ ! آنها چند نكته ذكر مىكنند كه در كتاب تشييد المراجعات در ذيل آيهء ولايت ذكر كردهام . « 1 » بنابر آن چه گذشت كلمهء « المتقون » در زيارت جامعه ، ممكن است به اين آيهء مباركه اشاره باشد كه در اين زمينه نكته جالبى در تفسير طبرى آمده است . ابن تيميّه نيز اين مطلب را عنوان كرده است .
نقل شده در جلسهء يك عالم سنّى سؤال شد كه مراد از « وَالَّذي جاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ » كيست ؟
آن عالم گفت : ابوبكر است .
شخصى شيعى در آن جا بود و گفت : نه ، منظور على عليه السلام است .
وى در پاسخ گفت : اگر منظور على باشد ، تو كه معتقد به عصمت على بن ابىطالب هستى و اين عقيده با آيه سازگار نيست ؛ چرا كه هر چند در ذيل آيه آمده است : « أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ » ، امّا بعد از اين آيه آمده است :
« لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذي عَمِلُوا وَيَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذي
هامش
( 1 ) . تشييد المراجعات : 3 / 255