رو برگرداند حكم اهل نهروان را خواهد يافت .
شايد كسى بگويد كه اهل صفين و اهل جمل نيز بر امام زمانشان قيام كردند ، پس چطور نسبت به آنها ناكثين و قاسطين تعبير شده است ؟
به عبارت ديگر چنان كه در شرح عبارت : « وَمَنْ حارَبَكُمْ مُشْرِكٌ » خواهد آمد ، از محاربان با اميرالمؤمنين عليه السلام ؛ - يعنى اهل جمل و صفين - به « مشركان » تعبير شده است ، امّا از اهل نهروان به « مارقين » .
تفاوت اين دو بيان بايستى روشن شود .
ملازمان با ائمّه
وَاللّازِمُ لَكُمْ لاحِقٌ ؛
و كسى كه ملازم شما باشد لاحق است .
ملازم يعنى چه ؟
لاحق يعنى چه ؟
لاحق به چه كسى ؟ به كجا ؟
پر واضح است كه معناى ملازمت در اين جا ، ملازمت به جسم نيست .
مىگويند : فلانى ملازم فلانى است ؛ يعنى هميشه باهم هستند .
پس مقصود از ملازمت ، ملازمت معنوى است ؛ يعنى از نظر اعتقادى ، عملى و اخلاقى متابعت داشتن و همراه ائمّه عليهم السلام بودن .
بديهى است كه اين متابعت ، فرع معرفت است ، از اين رو هر چه معرفت انسان به آن بزرگواران بيشتر باشد ، متابعت و پيروى بيشتر خواهد بود . اگر شما بخواهيد از كسى پيروى بكنيد و او را بر حق بدانيد هرچه معرفت شما بر حقانيت او بيشتر بشود التزامتان به متابعت از او بيشتر خواهد بود . از اين رو مراتب معرفت و بالتّبع اطاعت و متابعت مختلف است .