واژهء « رغبت » در لغت عرب چنين وضع و استعمال شده كه اگر با حرف « في » يا « إلى » تعديه بشود به معناى اقبال مىباشد و اگر با حرف « عن » تعديه بشود به معناى ادبار و اعراض خواهد بود .
اعراض كنندگان از ائمّه
فَالرّاغِبُ عَنْكُمْ مارِقٌ ؛
بنابراين روبرگردان از شما ، از دين خدا بيرون شده است .
راغب اصفهانى گويد :
رغب : أصل الرغبة السعة في الشيء . . . فإذا قيل : رغب فيه وإليه يقتضي الحرص عليه . . . وإذا قيل : رغب عنه اقتضى صرف الرغبة عنه والزهد فيه . « 1 »
هر دو استعمال در قرآن مجيد آمده است ، آن جا كه مىفرمايد :
« إِنَّا إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ » ؛ « 2 »
ما به طرف خداوند متعال اقبال داريم ، ( به آن جهت حركت مىكنيم و به آن طرف سعى داريم ) .
در آيه ديگر آمده است :
« أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتي » ؛ « 3 »
آيا تو از خدايان ما روى گردانى ؟
و در آيهء ديگر مىخوانيم :
هامش
( 1 ) . المفردات فى غريب القرآن : 198
( 2 ) . سوره توبه ( 9 ) : آيه 59
( 3 ) . سوره مريم ( 19 ) : آيه 46