چند كلمه تأكيد در اين عبارت وجود دارد : « أوكد » ؛ افعل التفضيل از تأكيد ، « الصدق » ، « ابداً » و « لا محاله » . از آن جا كه راغب اصفهانى در فهم الفاظ قرآن و حديث جامعيّت داشته و از فلاسفه و حكما نيز به شمار مىرفته و از فرق بين برهان و دليل در منطق نيز آگاه بوده ، چنين عبارتى قوى را در مورد برهان بيان مىكند .
بنابراين معنا ، ائمّه عليهم السلام براى خداوند متعال چنين هستند كه سر تا پا صدقند ؛ وجودشان ، كلامشان ، فعلشان ، تعليمشان صدق است ، آن هم صدق ابدى و قطعى كه هرگز منقلب و عوض نمىگردد . تمام حركات ، سكنات و افعالشان براى خداوند متعال برهان است و واقع تاريخ زندگانى آن بزرگواران اين معنا را به خوبى اثبات مىكند و اگر كسى ترديد دارد ، به روايات ما مراجعه كند و منابع مخالفان را بررسى كند تا ببيند آنان دربارهء ائمّه عليهم السلام چه مىگويند . بايد ديد كه متوكّل عباسى با آن همه ناصبى بودنش دربارهء امام هادى عليه السلام چه سخنانى گفته ؟ پيش از او مأمون و . . . تا عمر بن خطّاب دربارهء امير مؤمنان على عليه السلام چه سخنانى اظهار كردهاند ؟
اين نيست جز آن كه ائمّه عليهم السلام برهان خداوند متعال هستند .
و رحمة الله و بركاتة
و رحمت خدا و بركات او بر شما باد .
يعنى : پس از سلام بر آنان كه داراى مقامات ياد شده هستند از خدا خواهان رحمت و بركات برايشان مىشويم ، و اين معنا از قرآن مجيد اخذ شده كه « رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَميدٌ مَجيدٌ » « 1 » .
هامش
( 1 ) . سورهء هود ( 11 ) : آيهء 76 .