به ربا مىدهيد تا در اموال مردم افزون شود نزد خدا هيچ افزون نمىشود . » / 72 هدف از مال اقامهء نظام اجتماعى است و به فعاليت در آمدن كارهاى توليدى جامعه و انفاق به برترين وجه به اين منظور كمك مىكند ، در حالى كه ربا جلو آن را مىگيرد ، زيرا مال را در حدود فوايد وام دهنده مقيد مىكند و او را به صورت شريكى مزاحم رنج و زحمت مردم در مىآورد بدون اين كه تحمل خسارتى كند يا كوشش و زحمتى متحمل گردد .
ربا باعث ثروتمند شدن طبقهء مستكبر انگل جامعه مىشود و از زيانهاى اقتصادى به زيانهاى سياسى و فرهنگى و اجتماعى منجر مىگردد .
شايد ما امروز معنى اين آيه را بهتر و بيشتر از پدرانمان مىفهميم ، زيرا در زمان ما ربا تنها در ميان افراد جامعه نيست بلكه در تمام روابط اقتصادى دولتها وجود دارد . دولتهاى استكبارى بدان سبب كه همهء ثروت روى زمين را مىچاپند به دولتهاى ضعيف وامهاى بزرگ مىدهند و همهء هستى آنها را در برابر بهرهاى كه به وامهاى آنها مىبندند غارت مىكنند .
هر گاه كشورهاى پيشرفته زكات اموالشان را به ملتهاى محروم بپردازند بسا آنها از يوغ عقب ماندگى رهايى مىيابند و با قافلهء تمدن همراه خواهند شد . / 73 اگر محرومان جهان به نداى قرآن گوش فرا دهند و از روابط اقتصادى خود ربا را حذف كنند مسلما جهان سوم مىتواند در طريق تقدم گام بردارد و به استقلال اقتصادى برسد . از اين رو است كه مىفرمايد :
«
وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ
- ولى مالى را كه براى خشنودى خدا از بابت زكات مىپردازيد كسانى كه چنين كنند پاداش مضاعف دارند . » پس آن بخشش كه آزار و منت در پى داشته باشد ، سبب بركت در ثروت نمىشود .
هم چنان كه كمكهاى دول استعمارگر به دول محروم باعث پيشرفت آنها نمىگردد و خيرى از آن نمىزايد .