تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 254

طبق فرمان الهى رسول اللَّه ( ص ) را الگوى خود در زندگى قرار دهد ، بايد خود را از فشار خانواده و زن برهاند . . . و اگر مثلا زن را مانع امر جهاد ديد حتى اگر شده طلاقش بدهد و اين كار را براى رضاى خدا به جاى آورد . « فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ - بيائيد تا شما را بهره‌مند سازم . » مستحبّ است كه مؤمن هر گاه بخواهد از زنش يا دوستش جدا شود اين كار به خوبى و خوشى صورت پذيرد . مثلا هر يك به ديگرى چيزى هديه كنند . مراد از بهره‌مند ساختن پرداخت مهر است به تمامى هر گاه به او دخول كرده باشد و نصف آن هر گاه دخول نكرده باشد . وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلًا - و به وجهى نيكو رهايتان كنم . » يعنى طلاق به گونه‌اى پسنديده . با تفاهم بدون دشنام و فحش . [ 29 ] اختيار دارند كه اگر با رسول اللَّه دلبستگى دارند ، بمانند . به شرط آن كه اهداف اين علاقه از اين قرار باشد : 1 - خشنودى خدا هر چند با آن چه نفس بدان متمايل است مخالف باشد چنان كه فرمايد : « وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ - و اگر خواهان خدا ، » هستيد . 2 - تسليم در برابر اراده پيامبر . و خواهان « وَ رَسُولَهُ - پيامبر او ، » هستيد . / 315 رسول ( ص ) كسى را مىخواهد كه تسليم رهبرى او باشد و به جمع او پيوسته بود و او را به دل دوست داشته باشد و اين پيوستگى سياسى و اجتماعى و قلبى باشد . 3 - حب آخرت . و خواهان