تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 226

به رهبر و خدا نياز دارد . پس قلمها و زبانهايى كه جامعه را در اراده‌اش سست مىكند و در او روح هزيمت و نفاق مىدمد از منافقان هستند و جامعه نبايد به آنها گوش فرا دهد تا چه رسد به اين كه به دعوتشان پاسخ گويد . بلكه بايد بر گرد رهبرى گرد آيند / 277 و آن نفاق افكنان را رسوا سازند و مسئوليتهايشان را از آنان سلب كنند . « وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ - و گروهى از آنها از پيامبر رخصت طلبيدند . » اينان مقدارى عذر آوردند و توجيهات واهى ارائه دادند . « يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ - مىگفتند : خانه‌هاى ما را حفاظى نيست . » يعنى به گونه‌اى كه دشمن مىتواند به آنها داخل شود و به زن و فرزندمان آسيب برساند . ما بايد در شهر با آنها بمانيم و از آنها مواظبت كنيم . خدا آنان را رسوا مىسازد : اولا : خانه‌هايشان آن طور كه مىگفتند بى حفاظ نبود ، آنها فقط مىخواستند از جنگ فرار كنند . « وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً - خانه‌هايشان بىحفاظ نبود مىخواستند بگريزند . » [ 14 ] ثانيا : اگر آنها را به جنگى جز اين جنگ دعوت مىكردند كه مطابق منافعشان بود هيچ يك از آنها تخلف نمىكردند . آيا چنين نبود كه در زمان جاهليت جنگهايى داشتند كه صدها سال طول مىكشيد . « وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا يَسِيراً - اگر از اطراف خانه‌هايشان را محاصره كنند و از آنها بخواهند كه مرتد شوند جز اندكى درنگ روا نخواهند داشت . » / 278 [ 15 ] اينان چيزى را به گردن نمىگيرند ، حتى به عهدى كه با پيامبر ( ص ) بسته‌اند توجهى ندارند : « وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ - اينان پيش از اين با خدا پيمان بسته