تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 125

نيست . امام على بن ابى طالب مىفرمايد : « امر به معروف و نهى از منكر را ترك مكنيد كه بر شما بد سيرتانتان حكومت كنند . آن گاه شما دست به دعا بر مىداريد ولى خدا اجابت نمىكند » . « 15 » « إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ - اين از كارهايى است كه نبايد سهلش انگاشت . » كارهايى كه انسان زندگى شخصى و اجتماعىاش را با آن به ضبط مىآورد . شايد معنى « عزم الامور » كارهايى است كه نياز به عزم راسخ دارد و ارادهء قوى . از چيزهايى كه خدا بر ما واجب گردانيده است . [ 18 ] شكر خداى را به جاى آوردن يعنى اعتراف انسان به اين كه هر قدرت و توانى كه انسان دارد از سوى خداست . پس چرا بايد فخر و مباهات كند ؟ و چرا بايد با ديگران تحدى كند و آنان را به داورى كشد ؟ « وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ - به تكبر از مردم روى مگردان . » روى گردانيدن از ديگران سبب عداوت و كينه‌توزى مىشود . زيرا كسى كه چنين مىكند ، مىخواهد بر آنان بزرگى بفروشد . در حالى كه انسان عاقل و فرزانه همواره مىكوشد كه بر شمار ياران خود بيفزايد . « وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً - و به خودپسندى در زمين راه مرو . » يعنى از روى فخر فروشى . از حضرت رسول ( ص ) روايت شده كه : / 154 « هر كس به فخر و مباهات در زمين راه برود زمينى كه در زير پاى اوست و آسمانى كه بالاى سر اوست او را لعنت مىكنند » . « 16 » هر كس جامه‌اى بر تن كند و در آن فخر بفروشد ، خدا او را در آتش سوزان جهنم فرو مىبرد و در آنجا همنشين قارون خواهد بود ، زيرا قارون اولين كسى بود