الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » هؤلاء جميع المؤمنين ، و لكن علي بن أبي طالب مرّ به سائل وهو راكع في المسجد ، فأعطاه خاتمه ؛ « 1 »
امّا آيهء : « و مؤمنانى كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » پس اهل تأويل و مفسّرين دربارهء معناى مراد از آن - يعنى « والذين آمنوا » - اختلاف كردهاند . برخى گفتهاند معناى مراد از آن على بن ابى طالب عليه السلام است و برخى گفتهاند : مراد همهء مؤمنانند . كسى كه چنين نظرى دارد ، گفته است كه : محمّد بن حسين گفت : احمد بن مفضل ، از اسباط ، از سدى حديث كردند كه گفت : سپس به مردم دربارهء آن كس كه بايد سرپرست آنان باشد خبر داد و فرمود : « همانا سرپرست شما خدا و رسولش و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع صدقه مىدهند » و اينها همهء مؤمنان هستند و ليكن سائل از كنار على بن ابى طالب عليه السلام گذشت ، در حالى كه ايشان در مسجد و در حال ركوع بودند ، انگشتر خود را به او عطا كردند .
حدّثنا إسماعيل بن إسرائيل الرملي ، قال : ثنا أيوب بن سويد ، قال : ثنا عتبة بن أبي حكيم في هذه الآية : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا » قال :
علي بن أبي طالب ؛
اسماعيل بن اسرائيل رملى ، از ايوب بن سويد ، از عتبة بن ابى حكيم « 2 » حديث كرد كه دربارهء آيهء « همانا سرپرست شما تنها خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه . . . » گفت :
[ مراد ] على بن ابى طالب عليه السلاماست .
حدثني الحرث ، قال : ثنا عبدالعزيز قال : ثنا غالب بن عبيداللَّه ، قال : سمعت
هامش
( 1 ) . تفسير الطبري : 6 / 389 .
( 2 ) . اين سند ، همان سند ابن ابى حاتم است .