پاسخ به شبهه :
پاسخ اين شبهه روشن است . در علم اصول - كه اهل سنّت مدّعى تأسيس آن هستند - قاعدهاى عام وجود دارد كه مورد قبول همه علما است و تخصيصپذير نيز نمىباشد و آن قاعده اين است كه « مورد ، مخصّص نيست » .
بر اساس اين قاعده ، حتى اگر حديث منزلت فقط در آن شرائط صادر شده باشد اختصاص به آن مورد نخواهد داشت ، ليكن اين حديث شريف بيش از ده بار و در جايگاههاى مختلف « 1 » وارد شده است . به عبارت ديگر حضرت رسول اين كلام را از ابتداى بعثت تا پايان عمر شريفشان ، در موارد مختلف و به مناسبتهاى گوناگون فرمودهاند . پس شبهه از اساس مردود است . « 2 »
حديث چهارم : « عليٌ مع القرآن ، والقرآن مع علي »
از جملهء احاديثى كه بر عصمت اميرالمؤمنين عليه السلام دلالت دارد حديث « علي مع القرآن والقرآن مع علي » است .
راويان اين حديث شريف عبارتند از :
1 . ابن ابى شيبه ؛
2 . ابويعلى موصلى ؛
3 . دارقطنى بغدادى ؛
هامش
( 1 ) . براى اطلاع بيشتر از اين موارد ر . ك : نفحات الأزهار : جلد 17 .
( 2 ) . « حديث ثقلين » و « حديث من كنت مولاه » را بارها و بارها پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرمودهاند و اختصاص به موارد خاصى ندارد . هر چند حديث « من كنت مولاه » در روز غدير خم از مواردى است كه مشهور و معروف گشته است . مواردى را كه حديث منزلت از دو لب گوهربار پيامبر صادر شده است را در رسالهاى به رشته تحرير درآوردهايم .