مسائل متفرّقه زناشوئى
( مسأله 2087 ) كسى كه به واسطه نداشتن زن به حرام مىافتد ، براى حفظ عفت خود لازم است زن بگيرد .
( مسأله 2088 ) اگر شوهر در عقد شرط كند كه زن باكره باشد و بعد از عقد ثابت شود كه بكارت او به وسيله نزديكى قبل از عقد از بين رفته ، مىتواند عقد را به هم بزند .
( مسأله 2089 ) اگر مرد و زن نامحرم در محل خلوتى باشند كه كسى در آنجا نباشد و ديگرى هم نمىتواند وارد شود بايد از آنجا بيرون بروند .
( مسأله 2090 ) اگر مرد مهر زن را در عقد معين كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد ، عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد .
( مسأله 2091 ) مسلمانى كه منكر خدا يا پيغمبر يا معاد شود ، يا حكم ضرورى دين يعنى حكمى را كه مسلمانان جزء دين اسلام مىدانند مثل واجب بودن نماز و روزه انكار كند ، در صورتى كه منكر شدن آن حكم ؛ به انكار خدا يا پيغمبر برگردد ، مرتد است .
( مسأله 2092 ) اگر زن پيش از آن كه شوهرش با او نزديكى كند ، به طورى كه در مسأله پيش گفته شد مرتد شود ؛ عقد او باطل مىگردد . و همچنين است اگر بعد از نزديكى مرتد شود ولى يائسه باشد يعنى اگر سيده است شصت سال و اگر سيده نيست پنجاه سال او تمام شده باشد اما اگر يائسه نباشد ، بايد به دستورى كه در احكام طلاق گفته خواهد شد عده نگهدارد ؛ پس اگر در بين عده مسلمان شود عقد باقى و اگر تا آخر عده مرتد بماند ، عقد باطل است .
( مسأله 2093 ) اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه او را از شهر بيرون نبرد و مرد هم قبول كند ، نبايد زن را از آن شهر بيرون ببرد مگر با رضايت او .
( مسأله 2094 ) اگر زن انسان ، از شوهر ديگرش دخترى داشته باشد ؛ انسان مىتواند آن دختر را براى پسر خود كه از آن زن نيست ، عقد كند و نيز اگر دخترى را براى پسر خود عقد كند مىتواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد .
( مسأله 2095 ) اگر زنى از زنا آبستن شود ، جايز نيست بچهاش را سقط كند .