( مسأله 1245 ) اگر براى روزه واجب غيرمعيّنى مثل روزه كفّاره عمداً تا نزديك ظهر نيّت نكند اشكال ندارد ، بلكه اگر پيش از نيّت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد ، يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه ؛ چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند ، انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيت كند ، روزه او صحيح است .
( مسأله 1246 ) اگر در ماه رمضان پيش از ظهر كافر مسلمان شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد ، خوب است تا مغرب امساك كند ، و اگر نكرد قضا ندارد .
( مسأله 1247 ) اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد احتياط مستحب آن است نيت روزه كند و بعداً قضاى آن را به جا آورد .
( مسأله 1248 ) روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان ، واجب نيست روزه بگيرد ، و اگر بخواهد روزه بگيرد ، نمىتواند نيت روزه رمضان كند ولى اگر نيت روزه قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعداً معلوم شود رمضان بوده ، از رمضان حساب مىشود .
( مسأله 1249 ) اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان ، به نيّت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است ، بايد نيت روزه رمضان كند .
( مسأله 1250 ) اگر در روزه واجب معيّنى مثل روزه رمضان از نيت روزه گرفتن برگردد روزهاش باطل است و همچنين است اگر نيت كند كه چيزى را كه روزه را باطل مىكند به جا آورد ، خواه آن را انجام بدهد يا ندهد ، روزهاش باطل مىشود .
( مسأله 1251 ) در روزه واجبى كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفّاره ، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، يا مردّد شود كه به جا آورد يا نه ، چنانچه به جا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيت روزه كند ، روزه او صحيح است و در روزه مستحب اگر تا غروب كارى كه روزه باطل مىكند انجام ندهد ، نيت كند ، روزه او صحيح است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣١٣