( مسأله 1223 ) بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند كه عمل را به طور صحيح انجام مىدهد .
( مسأله 1224 ) كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميّت اجير كرده ؛ اگر بفهمد كه عمل را به جا نياورده . يا باطل انجام داده ، بايد دوباره اجير بگيرد .
( مسأله 1225 ) هر گاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه اگر بگويد انجام دادهام ، كافى است و اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه ، گرفتن اجير لازم نيست .
( مسأله 1226 ) كسى را كه عذرى دارد و مثلًا نشسته نماز مىخواند نمىشود ؛ براى نمازهاى ميّت اجير كرد ، بلكه بنابر احتياط واجب بايد كسى را هم كه با تيمّم يا جبيره نماز مىخواند اجير نكنند .
( مسأله 1227 ) مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد .
( مسأله 1228 ) در قضاى نمازهاى ميّت آنجا كه در اداء آنها ترتيب شرط است مانند نماز ظهر و عصر يك روز به ترتيب خوانده شود .
( مسأله 1229 ) اگر با اجير شرط كنند كه عمل را به طور مخصوصى انجام دهد ، بايد همانطور به جا آورد . و اگر شرط نكنند ، بايد در آن عمل به تكليف خود رفتار نمايد و احتياط مستحب آن است كه از وظيفه خودش و ميّت هر كدام كه به احتياط نزديكتر است به آن عمل كند مثلًا اگر وظيفه ميّت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربعه بوده و تكليف او يك مرتبه است ، سه مرتبه بگويد .
( مسأله 1230 ) اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبات آن بخواند ، بايد مقدارى از مستحبات نماز را كه معمول است به جا آورد .
( مسأله 1231 ) هر گاه اشخاص متعددى را براى نمازها اجير بگيرد بهتر است براى هر كدام آنها وقتى را معين نمايد مثلًا اگر با يكى از آنها قرار گذاشت كه از صبح تا ظهر نماز قضا
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٠٩