تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
نماز مىخواند اقتدا كند . و كسى كه نشسته نماز مىخواند ، نمىتواند به كسى كه خوابيده نماز مىخواند ، اقتدا نمايد . ( مسأله 1140 ) هر كس نماز خود را به سبب عذرى ، ناقص مىخواند نمىتواند امام جماعت براى ديگران باشد مگر در يك مورد و آن اگر امام جماعت به واسطه عذرى با تيمم يا وضوى جبيره‌اى نماز بخواند ، مىشود به او اقتد كرد . ( مسأله 1141 ) اگر امام مرضى دارد كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند نمىشود به او اقتدا كرد . ( مسأله 1142 ) بنابر احتياط واجب كسى كه مرض خوره يا پيسى دارد ، نبايد امام جماعت شود .

احكام جماعت

( مسأله 1143 ) موقعى كه مأموم نيت مىكند ؛ بايد امام را معين نمايد . ولى دانستن اسم او لازم نيست ، مثلًا اگر نيت كند اقتدا مىكنم به امام حاضر نمازش صحيح است . ( مسأله 1144 ) مأموم بايد غير از حمد و سوره همه چيز نماز را خودش بخواند ، ولى اگر ركعت اول يا دوم او ركعت سوم يا چهارم امام باشد ، بايد حمد و سوره را بخواند . ( مسأله 1145 ) اگر مأموم در ركعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود ، اگرچه كلمات را تشخيص ندهد ، بايد حمد و سوره را نخواند و اگر صداى امام را نشنود مستحب است حمد و سوره بخواند ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهواً بلند بخواند اشكال ندارد . ( مسأله 1146 ) اگر مأموم سهواً حمد و سوره بخواند ، يا خيال كند صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده ، نمازش صحيح است . ( مسأله 1147 ) اگر شك كند كه صداى امام را مىشنود يا نه ، يا صدائى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر بنابر احتياط حمد و سوره نخواند .