( مسأله 423 ) زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و نتواند حيض را به واسطه نشانههاى آن تشخيص دهد ، بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد ، چه پدرى باشند و چه مادرى ، زنده باشند يا مرده ، ولى در صورتى مىتواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد كه شماره روزهاى حيض همه آنان يك اندازه باشد و اگر شماره روزهاى حيض آنان يك اندازه نباشد ؛ مثلا عادت بعضى پنج روز و عادت بعضى ديگر هفت روز باشد ، احتياط واجب آن است كه در هر ماه هفت روز ، ايام عادت خود قرار دهد .
3 - صاحب عادت عدديه
( مسأله 424 ) زنهايى كه عادت عدديه دارند يعنى شماره روزهاى حيض معين ولى وقت آن مشخص نيست ، سه دستهاند :
1 . زنى كه شماره روزهاى حيض او در دو ماه پشت سر هم يك اندازه باشد ، ولى وقت خون ديدن او يكى نباشد كه در اين صورت هرچند روزى كه خون ديده عادت اومى شود . مثلا اگر ماه اول از روز اول تا پنجم و ماه دوم از يازدهم تا پانزدهم خون ببيند ، عادت او پنج روز مىشود .
2 . زنى كه از خون پاك نمىشود ولى دو ماه پشت سر هم چند روز از خونى كه مىبيند نشانه حيض و بقيه استحاضه را دارد و شماره روزهايى كه خون نشانه حيض دارد در هر دو ماه يك اندازه است ؛ اما وقت آن يكى نيست ، در اين صورت هر چند روزى كه خون او نشانه حيض را دارد ، عادت او مىشود . مثلا اگر يك ماه از اول ماه تا پنجم و ماه بعد از يازدهم تا پانزدهم ، خون او نشانه حيض و بقيه نشانه استحاضه را داشته باشد ، شماره روزهاى عادت او پنج روز مىشود .
3 . زنى كه دو ماه پشت سر هم سه روز يا بيشتر خون ببيند و يك روز يا بيشتر پاك شود و دو مرتبه خون ببيند و وقت خون ديدن ، در ماه اول با ماه دوم فرق داشته باشد ، كه اگر تمام روزهايى كه خون ديده و روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود و شماره روزهاى آن هم به يك اندازه باشد ، تمام روزهايى كه خون ديده با روزهاى وسط كه پاك بوده عادت