( مسأله 347 ) زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نمايد ، بايد به آنچه مسلّماً وظيفه اوست عمل كند ، مثلا اگر نمىداند استحاضه او قليله است يا متوسطه ، بايد كارهاى استحاضه قليله را انجام دهد و اگر نمىداند متوسطه است يا كثيره ، بايد كارهاى استحاضه متوسطه را انجام دهد ولى اگر بداند سابقاً كدام يك از آن سه قسم بوده ، بايد به وظيفه همان قسم رفتار كند .
( مسأله 348 ) اگر خون استحاضه در باطن باشد و بيرون نيايد ، وضو و غسل باطل نمىشود و اگر بيرون بيايد هرچند كم باشد وضو و غسل را به تفصيلى كه گذشت باطل مىكند .
( مسأله 349 ) زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسى نمايد و خون نبيند اگرچه بداند دوباره خون مىآيد ، با وضويى كه دارد مىتواند نماز بخواند .
( مسأله 350 ) زن مستحاضه اگر بداند از وقتى كه مشغول وضو يا غسل شده خونى از او بيرون نيامده و اطمينان دارد كه بيرون نخواهد آمد مىتواند خواندن نماز را به تأخير بيندازد .
( مسأله 351 ) اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز به كلى پاك مىشود ، يا به اندازه خواندن نماز خون بند مىآيد ، بنابر احتياط واجب ، بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است بخواند .
( مسأله 352 ) مستحاضه كثيره و متوسطه وقتى به كلى از خون پاك شد بايد غسل كند ، ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش ، مشغول غسل شده ديگر خون نيامده و موقع غسل و وضو ، خون نيز از باطن قطع شده بود ، لازم نيست دوباره غسل كند .
( مسأله 353 ) مستحاضه قليله بعد از وضو ، و مستحاضه كثيره و متوسطه بعد از غسل و وضو ، بايد فوراً مشغول نماز شود ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز اشكال ندارد ، و در نماز هم مىتواند كارهاى مستحب مثل قنوت و غير آن را بجا آورد .
( مسأله 354 ) زن مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد و خون بيرون آيد - هرچند فضاى فرج - بايد دوباره غسل كند و بلافاصله مشغول نماز شود .
( مسأله 355 ) اگر خون استحاضه زن ، جريان داشته باشد و قطع نشود ، چنانچه براى او
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٦٨