( مسأله 56 ) در چهار جا تخلى حرام است : اول در كوچههاى بن بست . دوم در ملك كسى كه اجازه تخلى نداده است . سوم در جائى كه براى عده مخصوصى وقف شده است مثل بعضى از مدرسهها . چهارم روى قبر مؤمنين . و همچنين هر جايى كه تخلى در آن نوعى بىاحترامى به مقدسات باشد .
( مسأله 57 ) در سه صورت مخرج غائط فقط با آب پاك مىشود : اول آنكه با غائط نجاست ديگرى مثل خون بيرون آمده باشد . دوم آنكه نجاستى از خارج به مخرج غائط رسيده باشد . سوم آنكه اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد ، و در غير اين سه صورت مىشود مخرج را با آب شست و يا به شيوهاى كه بعداً گفته مىشود با پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد ، اگرچه شستن با آب بهتر است .
( مسأله 58 ) مخرج بول با غير آب پاك نمىشود . و با آب قليل بايد دو مرتبه شست ولى اگر با شيلنگ متصل به كرّ بشويد يك مرتبه كافى است .
( مسأله 59 ) اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در آن نماند ، ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد ، و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذرهاى از غائط در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست .
( مسأله 60 ) هرگاه با سنگ و كاغذ و مانند اينها غائط را از مخرج بر طرف كند مىتواند با آن نماز بخواند . و ذرات كوچكى كه جز با آب پاك نمىشود ، ضرر ندارد ولى پاك شدن محل در صورت وجود ذرات نجس ، نياز به شستن با آب دارد .
( مسأله 61 ) اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، بايد خود را تطهير نمايد . اگرچه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مىكرده ، ولى اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز ، مخرج را تطهير كرده يا نه ، نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براى نمازهاى بعد بايد تطهير كند .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٢٣