لي : أو في غفلة انت ؟ أما علمت انّ الحسين بن عليّ عليه السلام قتل في مثل هذا اليوم » « 1 » . . . تا آخر حديث
عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند : روز عاشورا به محضر آن حضرت مشرف شدم و آن حضرت را با رنگى تيره و گرفته و محزون و در حالى كه اشكشان مانند دانههاى لؤلؤ از چشمان مبارك جارى مىشد مشاهده نمودم ، عرض كردم : اى پسر رسول خدا ! خداوند چشمانتان را نگرياند ، گريه شما به خاطر چيست ؟ حضرت فرمود : آيا غافلى و نمىدانى كه حسين عليه السلام در مثل چنين روزى به مصائب مبتلا شده است ؟ عرض كردم : اى سيد و آقاى من ! نظرتان دربارهء روزه گرفتن در اين روز چيست ؟ حضرت فرمودند : اين روز را روزه بدار ؛ اما بدون اينكه آن را به پايان برسانى ، افطار كن و بدون آنكه از پروردگار انتظار رحمت داشته باشى و آن را صوم كامل قرار نده و بعد از گذشت ساعتى از نماز عصر با جرعه آبى افطار كن .
عبداللَّه بن سنان مىگويد : پس امام صادق عليه السلام گريه كرد به طورى كه محاسنشان از اشك خيس شد و فرمودند : خداوند متعال ، نور را در روز جمعه ، مصادف با اول رمضان ( بنابر تقدير خود ) خلق كرد و ظلمت را در روز چهارشنبه مطابق با روز عاشورا ( بنابر تقدير خود ) خلق كرد و براى هر يك از امتها آئين و راهى معين نمود . برترين عمل در اين روز لباس پاكيزه به تن كردن و به حالت تسلب خارج شدن است .
هامش
( 1 ) - مزار بن المشهدى ، ص 473 ، باب 18 ؛ مصباح المتهجد ، ص 782 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 63 .