نروى آن روز را در پى حاجتى ، چنان كن ؛ زيرا آن روز ، روز نحسى است ، كه برآورده نمىشود در آن حاجت مؤمن و اگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او ، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد .
ذخيره نكند از شما براى منزلش در آن روز چيزى را ؛ پس هر كه ذخيره كند در آن روز چيزى را ، بركت نخواهد ديد ، در آن چيزى كه ذخيره نموده ، و مبارك نخواهد بود بر اهلش . پس هرگاه به جاى آوردند اين عمل را ، بنويسد حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج ، هزار عمره و هزار جهاد ، كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله انجام داده باشد و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبر ، رسول ، وصى ، صديق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد ، از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را ، تا زمانى كه به قيامت پاى شود .
صالح بن عقبة و سيف بن عميرة نقل مىكنند كه ، علقمة بن محمد حضرمى گفت ، به حضرت باقر عليه السلام عرض كردم : تعليم فرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز ، هرگاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك ، و دعايى كه بخوانم آن را هرگاه زيارت نكنم او را از نزديك ، و بخواهم اشاره كنم به سلام به سوى او از شهرهاى دور و از خانهام . به من فرمود :
اى علقمه ! هرگاه تو به جاى آوردى آن دو ركعت نماز را بعد از آنكه اشاره كردى به سوى آن حضرت به سلام ، پس در وقت اشاره به آن حضرت ، بعد از گفتن تكبير ، اين قول - زيارت عاشورا - را بگو ؛ پس به درستى كه تو هرگاه گفتى اين قول را ، به تحقيق كه دعا كردهاى به آن چيزى كه دعا مىكند كسى كه شهيد شده باشد با امام حسين عليه السلام ، تا
زيارت عاشورا فراتر از شبهه (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٢٠