امكان دليل هركدام از دو قول بطلان و صحت را بيان فرمائيد ؟
بسمه تعالى : نكاح معاطاتى باطل است و دليل بر اين حكم علاوه بر مخالفت اين امر با ارتكازات قطعيه متشرعه ، رواياتى است كه در آن تصريح به اعتبار ايجاب و قبول لفظى شده ؛ مثل اينكه مرد بايد الفاظ خاصّى را گفته و زن در صورتى كه با لفظ ايجاب ، مرد را قبول كرده ، زوجه و همسر او مىشود و در بعضى از روايات معتبره اين دعا وارد شده : ( خداوندا ! به كلمات تو من اين زن را بر خود حلال نمودم ) كه اين تعبير ظاهر در اعتبار قول و لفظ مىباشد ، والله العالم .
سؤال ( 533 ) من به لطف خدا مسلمان شده و گرايش به مذهب عالى اهل بيت ( عليهم السلام ) پيدا نمودم و الآن به عنوان يك شخص شيعه به ترويج مكتب اهل بيت ( عليهم السلام ) مشغولم ، ولى پدر و مادر من مسيحى بوده و قبل از اينكه ازدواج متعارف بين اهل كتاب داشته باشند با هم سابقهى رفاقت داشتهاند و من بر اثر ارتباط جنسى آن دو قبل از ايجاد عقد ازدواج متولد شدهام . اكنون اين سؤال مطرح است كه آيا مىتوانم به عنوان يك مبلّغ امام جماعت شوم ؟ آيا تصريح به قول و يا لفظ در ازدواج به نظر شما اعتبار دارد ؟ با توجه به اينكه بعضى از علماء نكاح معاطاتى را صحيح دانسته و بعضى ديگر حلالزاده بودن امام جماعت را شرط صحت جماعت نمىدانند ؟
بسمه تعالى : ازدواج معاطاتى صحيح نمىباشد و مراد از نكاح معاطاتى انشاء و اعتبار زوجيت مىباشد به سبب انجام دادن كارى كه دلالت بر آن داشته باشد ، بدون آنكه زوجين از الفاظ مخصوصه استفاده كنند و آنچه در سؤال ذكر شده ، ربطى به ازدواج معاطاتى ندارد ؛ زيرا در فرض سؤال زن و مرد قبل از ايجاد عقد ازدواج بدون قصد ازدواج با هم ارتباط داشتهاند
احكام شرعى بانوان (فارسى) — صفحة 222
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٢٢٢