تبريزى ( قدس سرّه ) : در مواردى كه اعطاى عضو مستلزم جنايت و ظلم بر نفس باشد ، جايز بودن آن محل اشكال است و فرقى بين توانايى شخص اعطا كننده بر روزه و عدم توانايى او نمىباشد . و همچنين در صورتى كه جان مسلمانى متوقف بر اعطاء عضو باشد ، والله العالم .
سؤال ( 418 ) در چه سنى انسان مىتواند كليهاش را به ديگرى عطاء نمايد و آيا شخص غير بالغ مىتواند كليهاش را با رضايت ولى شرعى خود اعطاء نمايد ؟
( بسمه تعالى ) : عمل مذكور قابل اشكال است و بعيد نيست كه مطلقاً حرام باشد ، والله العالم .
سؤال ( 419 ) آيا جايز است انسان زنده بعضى از اعضاى بدنش را كه قابل استفاده براى او نمىباشد ، به انسانى كه نياز به آنها دارد ، اعطاء نمايد ؟ مثل شخص نابينايى كه قرنيه و شبكهى چشم او سالمند و مىخواهد آنها را به شخص ديگرى كه نياز به آنها دارد ، اعطا كند . آيا مىتواند براى بعد از مرگش وصيت به اعطاء عضو نمايد و آيا اولياء شخص مذكور بعد از مرگ مجازند ، به وصيت او عمل نمايند ؟
( بسمه تعالى ) : اعطاء عضو در مواردى كه در سؤال ذكر گرديد ، جايز نمىباشد و جنايت و ظلم بر نفس محسوب مىگردد .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 333
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٣٣٣