( مسئله ) خيار فسخ از جهت عيوبى كه در مرد و زن گفته شد در عقد دائم و منقطع ثابت است ، و بنابر اظهر اين خيار فورى نبوده و با تأخير در اعمال آن ، ساقط نمىباشد .
( مسئله ) فسخ طلاق نبوده و حكم آن را ندارد . و در صورتى كه زوج قبل از نزديكى عقد را فسخ كند ، زن مستحق مهر نمىباشد و در صورتى كه فسخ بعد از دخول باشد ، زوجه مستحق مهر مىباشد . و براى دريافت خسارت پرداخت مهر به كسى كه او را فريب داده ، رجوع مىكند و در صورتى كه خود زن مرد را فريب داده ، مستحق مهر نمىباشد . همچنين اگر زن عقد را قبل از دخول فسخ كند ، مستحق مهر نبوده ، مگر در صورتى كه عيب موجب فسخ ناتوانى مرد از عمل جنسى باشد كه به آن عنن گفته مىشود كه در اين صورت نصف مهر براى زن ثابت است .
( مسئله ) در صورت اختلاف در عيب ، قول كسى كه عيب را انكار مىكند ، در صورتى كه منكر قسم خورده و مدعى عيب بينه نداشته باشد ، مقدم است .
( مسئله ) در خصوص عيب ناتوانى جنسى بايد به حاكم شرع رجوع شده و حاكم شخص عنين و ناتوان را بعد از مراجعه ، يك سال مهلت مىدهد ، در خلال اين زمان اگر بتواند با همسر خود و يا زن ديگرى نزديكى كند ، حق فسخ براى زوجه نمىباشد و در صورتى كه از عمل جنسى ناتوان ماند ، زن در صورت خواست خود عقد را فسخ مىكند .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٧٧