كه بچه شير مىدهد در صورتى كه روزه براى خودش و يا براى بچه ضرر داشته باشد . در هر دو صورت بايد بعد از رفع عذر ، روزهها را قضا نمايند . و همچنين بايد در صورتى كه باردارى و يا شيردادن فقط براى بچه ضرر داشته باشد علاوه بر قضاى روزه ، براى هرروز فديه هم بدهند ؛ يعنى يك مد طعام به فقير بپردازند و در مواردى كه مكلف بايد يك مد طعام پرداخت نمايد . مجرد اشباع و سير كردن فقير ، هر چند به كمتر از يك مد طعام باشد ، كفايت نمىكند .
سپس ترخيص و اجازهى افطار در موارد ذكر شده ، به اين معنا نيست كه مكلف بين روزه و افطار ، مخير باشد . بلكه معناى آن اين است كه روزه بر اشخاص ذكر شده واجب نبوده و لازم است ، آنها روزه را بخورند . حكم ذكر شده در غير از پيرزن و پيرمرد بوده و اين دو در صورتى كه هرچند با سختى روزه بگيرند . در صورتى كه روزه براى آنها ضرر نداشته باشد ، روزهى آنها صحيح مىباشد .
( مسئله ) در جواز خوردن روزه براى زن شيرده ، فرقى نمىكند كه بچه مال خود او بوده يا بچهى شخص ديگرى باشد . ولى بنابر اقوى حكم ذكر شده ، اختصاص به صورتى دارد كه شخص ديگرى براى شيردادن بچه پيدا نشود .
سؤال ( 116 ) خانمى كه باردار بوده و در ماه اوّل باردارى ، پزشك به اوگفته ، بايد روزه نگيرى . او همچنين از يك عالم درباره روزهاش سؤال
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٣١