و ساير اعضاى را كه در سجده بايد بر زمين قرار گيرد ، بر روى زمين قرار دهد . و در صورتى كه اصلًا امكان خم شدن براى او نباشد و يا اينكه به مقدارى توانايى خم شدن دارد كه با آن مقدار سجده محقق نمىگردد ، بايد با سر خود اشاره نمايد و در صورت عدم امكان با دوچشم خود به سجده اشاره نمايد و در صورت عدم امكان بايد با دست خود به سجده اشاره كرده و در هنگام اشاره سجده را نيت نمايد و بنابر احتياط مستحب مهر را بر روى پيشانى گذاشته و اعضاى ديگر را در محل خود قرار دهد . اگر چه بنابر اظهر اين عمل آخر واجب نمىباشد .
( مسئله ) در صورتى كه در پيشانى نمازگزار زخمى باشد كه مانع از گذاشتن پيشانى بر روى مهر است . در صورتى كه اين زخم همهى پيشانى را نگرفته ، بايد جاى سالم پيشانى را بر روى مهر گذاشته و سجده كند و در صورتى كه زخم تمام پيشانى را گرفته ، بايد به يكى از دو گوشهى پيشانى سجده كند و بنابر احتياط مستحب گوشهى راست را مقدم نمايد . و بنابر احتياط واجب ، بايد هم سجده به گوشهى پيشانى نموده و هم سجده به چانه نمايد ، هر چند اين احتياط مستلزم تكرار نماز باشد و در صورتى كه سجده به گوشهى پيشانى ممكن نباشد ، بايد با چانهى خود سجده نموده و در صورت عدم امكان سجده با چانه ، با سر خود اشاره به سجده نموده يا با چشم خود ، چنانچه تفصيل آن در مسايل گذشته ذكر شد .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٠٣