دهم : استبراء
( مسأله 371 ) حيوانى كه به نجاست خوارى خو گرفته ، ادرار و مدفوعش نجس مىباشد ، هنگامى كه او را استبراء كنند ، يعنى مدتى او را از خوردن نجاسات جلوگيرى كنند ، ادرار ، سرگين و همچنين عرق او - بنابر نجاستش - پاك مىگردد .
مدّت لازم براى استبراء هر حيوانى در بخش احكام « خوردنيها و آشاميدنيها » بيان خواهد شد .
يازدهم : غسل ميّت
( مسأله 372 ) هنگامى كه غسل ميت تكميل شد ، بدن او پاك مىشود و اين منحصرا با غسل كامل ( اغسال سه گانه ) انجام مىگردد . پس بدن ميّتى كه از باب ضرورت غسل ناقص يا تيمم دادهاند پاك نمىشود .
دوازدهم : سنگ استنجاء
( مسأله 373 ) سنگ و يا هر چيزى ديگرى كه براى پاك كردن محل مدفوع به كار مىرود ، بنا بر احتياط واجب سه مرتبه با سنگ و پارچه و امثال آنها به شرط اين كه بنا بر احتياط واجب پاك باشند و عين نجاست را از بين ببرند ، جايگاه مدفوع را پاك مىكند .
( مسأله 374 ) اگر بدانيم كه بدن ، لباس يا ابزار و ادوات مسلمانى نجس شده ، سپس مدّتى آن مسلمان از چشم ما غايب شود ، به سه شرط بنا را بر طهارت آن خواهيم گذاشت :
1 - احتمال اين معنا باشد كه در اين فاصله آن را شسته باشند ولو بدون قصد تطهير .
2 - آن فرد مسلمان از نجس شدن آن مطّلع باشد .
3 - با آن شىء نجس معامله پاك نمايد ، مثلًا آن دست نجس شده را به آبى بزند كه آن را مىخورد يا از آن وضو مىگيرد و يا با آن لباسى كه نجس شده بود ، نماز بخواند .