محل سجده او بايد پاك باشد .
( مسأله 347 ) اگر كسى متوجّه شود كه نمازگزارى با بدن يا لباس نجس نماز مىخواند ، لازم نيست كه او را متوجّه نمايد .
( مسأله 348 ) در چند مورد نماز خواندن با بدن و لباس نجس مانعى ندارد :
1 - خون زخمها و دملهايى كه در ظاهر بدن باشند ، تا هنگامى كه آن زخم يا دمل بهبودى نيافته ، در نماز مورد عفو هستند .
2 - خون كمتر از يك درهم در لباس مورد عفو است . ولى بنابر احتياط واجب در بدن مورد عفو نيست و منظور از يك درهم ، به مقدار يك دائره به قطر دو سانتيمتر و سه ميلىمتر مىباشد .
( مسأله 349 ) برخى از اقسام خونها به هيچ وجه مورد عفو نيستند اگر چه كمتر از يك درهم باشند ، از آن جمله است :
الف ) خون حيض و نفاس نيز بنابر احتياط واجب .
ب ) خون آميخته با آب يا چرك
ج ) خون حيوان نجس العين ، بنابر احتياط واجب .
د ) خون ميته ، بنابر احتياط واجب .
ه - ) خون حيوان حرام گوشت .
3 - لباس كوچكى كه به تنهايى عورت مرد را نپوشاند ، مانند جوراب عرقچين و دستمال كوچك ، در نماز مورد عفو مىباشند .
4 - لباس مادرى كه پرستارى بچّهاش را به عهده دارد در نماز مورد عفو است ، مشروط بر اين كه :
الف ) فقط يك لباس داشته باشد و يا به جهت سرما و امثال آن به پوشيدن همه آنها ناگزير باشد .
ب ) تهيه لباس پاك براى او دشوار باشد بنابر احتياط واجب .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 72
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٢