شرايط طلاق
( مسأله 1768 ) شرايط طلاق عبارتند از :
1 ) بلوغ ، پس طلاق كودك صحيح نيست .
2 ) عقل ، پس طلاق ديوانه صحيح نيست .
3 ) رُشد ، پس طلاق سفيه و ناقص العقل صحيح نيست .
4 ) اختيار ، پس اگر كسى را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد ، اين طلاق باطل است ، اگرچه بعدا به آن راضى شود .
( مسأله 1769 ) كسى كه از روى اكراه ، مثلًا براى مدارا كردن با پدر و مادر و يا همسر ديگر ، زنش را طلاق دهد ، اين طلاق باطل است . ولى اگر براى پرهيز از مشكلات ديگر با رضايت قلبى طلاق دهد ، طلاقش صحيح است .
5 ) صيغه طلاق را به قصد انشاء بخواند ، پس اگر آن را از روى شوخى ، اشتباهى ، يا بدون قصد بر زبان جارى كند ، طلاق حاصل نمىشود .
6 ) به صورت قطعى باشد نه تعليقى ، پس اگر بگويد : « اگر من با فلانى ازدواج كنم پس او مطلّقه باشد » يا بگويد : « اگر همسرم از خانه بيرون برود مطلّقه باشد » چنين طلاقى باطل است .
( مسأله 1770 ) در طلاق خُلع و مبارات ، اگر به چيزى معلّق كند كه از شرايط صحت طلاق است ، طلاق محقّق مىشود .
7 ) زن مورد طلاق ولو به صورت اجمالى مشخّص باشد ، مثلًا بگويد « بزرگترين همسرم مطلّقه است » ولى اگر مشخص نباشد ، مثلًا بگويد « يكى از همسرانم مطلّقه باشد » طلاق واقع نمىشود .
8 ) زن در حال پاكى باشد و پس از پاك شدن رابطه زناشوئى واقع نشده باشد ، و در حال حيض و نفاس طلاق واقع نمىشود ، و اگر رابطه زناشوئى واقع شده باشد ، طلاق محقّق نمىشود .