تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩

احكام اولاد

( مسأله 1717 ) فرزند به صاحب نطفه‌اى كه نطفه‌اش از او منعقد شده ملحق مىشود . خواه اين انقعاد نطفه به وسيله آميزش جنسى صورت بگيرد ، يا مثلًا منىِ مرد سرازير شود و به سوى رحم همسرش جذب شود ، يا به وسيله دستگاهى به رحمهمسرش هدايت شود ، و يا اسپرم مرد در بيرون با تخمك زن تلقيح شود ، آنگاه در رحم او قرار داده شود . ( مسأله 1718 ) در تمام فرضهاى ياد شده همه آثار فرزندى و پدر و مادرى بار مىشود ، از قبيل حرمت ازدواج ، جواز نگاه ، لزوم نفقه و ثبوت ارث و امثال آنها . ( مسأله 1719 ) اگر اين رابطه و آميزش به صورت نامشروع رخ دهد ، از يكديگر ارث نمىبرند ، ولى سقوط نفقه محلّ اشكال است ( مسأله 1720 ) اگر يكى از طرفين قصد زنا كرده ، ولى امر بر ديگرى مشتبه شده ، در ميان كودك و فردى كه به اشتباه افتاده ارث برقرار مىشود ، ولى بين كودك و فرد زناكار ارثى صورت نمىپذيرد . ( مسأله 1721 ) اگر پس از انقعاد نطفه كودك از راه نامشروع ، آن زن و مرد با يكديگر ازدواج كنند ، حكم زنا از بين نمىرود و بين كودك و آنها حكم ارث جارى نمىشود . ( مسأله 1722 ) اگر زن شوهردار حامله شود و معلوم باشد كه بچه از اسپرم شوهرش پديد آمده مشكلى پيش نمىآيد ، ولى اگر معلوم نباشد ، در ازدواج دائم و موقّت ، به سه شرط بچه به شوهر آن زن ملحق مىشود : 1 ) رابطه زناشوئى در ميان آنها واقع شده باشد ، يا حدّاقل كارى انجام شده باشد كه امكان انقعاد نطفه از اسپرم او محقق شده باشد ، از قبيل سرازير شدن منىِ مرد روى فرج زن . 2 ) حداقل از رابطه زناشوئى آنها شش ماه گذشته باشد . پس اگر كودكى در