احكام وقف
حقيقت وقف و اقسام آن
وقف عبارت است از بيرون كردن عين از مُلكِ مالك و حبس كردن آن براى استفاده از منافع يا توليدات آن در راه معين .
( مسأله 1436 ) منافع عين موقوفه ممكن است براى يك مصلحت همگانى و استفاده عموم طبقات از آن منظور شود و يا براى استفاده قشر و طبقه خاصّ اختصاص داشته باشد . لذا موقوفات بر دو قسم مىباشند :
قسم اوّل : وقف عام
( مسأله 1437 ) موقوفاتى كه تحت عنوان خاصّى وقف مىشوند ولى حق استفاده از آنها به قشر خاصّى اختصاص ندارد ، بلكه براى عموم است مانند مساجد ، حرم ائمّه ، مشاهد مشرّفه ، اماكن مقدّسه و ساختمانهاى وابسته به آنهاحسينيهها و . .
( مسأله 1438 ) اجاره دادن وقف عام در مثل اين موارد و پول گرفتن در مقابل استفاده از آن جايز نيست .
( مسأله 1439 ) اگر كسى وقف عام را غصب كند و يا استفاده از آن را به خود اختصاص دهد ، كار حرامى انجام داده ، ولى ضمان آور نمىباشد .