ضامن زكات آنها نمىباشد ، اگر چه اين تصرّف بيش از حدّ متعارف باشد .
( مسأله 851 ) اگر مالك بعد از تعلّق زكات بر غلّات بميرد ، زكات بر عين آنها ثابت مىشود ، و بايد ورثه او نخست زكات را از آن خارج كنند ، سپس سهم خود را جدا كنند .
( مسأله 852 ) پس از پرداختن زكات خرما ، انگور ، گندم ، جو اگر سالها اين اجناس در نزد مالك بماند ديگر زكات مجدد به آنها تعلق نمى گيرد و اگر چه همه شرايط وجوب را دارا باشد .
( مسأله 853 ) طلا ، نقره ، شتر ، گاو و گوسفند ، اگر سالها در نزد مالك بماند ، همه ساله زكات بر آنها تعلّق مىگيرد ، تا هنگامى كه از حدّ نصاب بيفتد و يا يكى از شرايط وجوب زكات از بين برود .
( مسأله 854 ) مالياتهائى كه دولت به شكلهاى مختلف از كشاورزان مىگيرد ، از محصول كسر نمىشود ، ولى اگر قسمتى از خود غلّات به زور غصب شود ، زكات آن مقدار ساقط مىشود .
( مسأله 855 ) در مورد « مزارعه » يعنى در موردى كه صاحب زمين با كشاورز قرارداد بسته كه زمين را در اختيار او بگذارد ، او نيز زراعت كند ، مقدارى از حاصل از آنِ مالك و قسمتى هم از آنِ كشاورز باشد ، هر كدام از مالك و زارع كه سهمش بهمقدار نصاب باشد ، زكات سهم خودش را مىپردازد .
( مسأله 856 ) اگر زراعتى با آب باران ، رودخانه و چشمه ، بدون استفاده از وسايل آبيارى ، سيراب و يا ريشههاى آن از آبهاى زيرزمينى استفاده مىكند ، زكات آن يك دهم مىباشد .
( مسأله 857 ) اگر زراعتى به وسيله سطل ، دولاب ، تلمبه ، موتور و امثال آن از ابزار و ادوات آبيارى سيراب مىشود ، زكات آن يك بيستم است .
( مسأله 858 ) اگر زراعتى هم به وسيله دست و هم به وسيله باران و امثال آن آبيارى مىشود ، زكات آن نيز به صورت نصف نصف حساب مىشود ، يعنى سه
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٦٩