تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 95

موجود در آن ناحيه ( چاه يا گونه ديگر ) يك روز به شتر و بچه‌اش تعلق داشته و روز ديگر به ايشان ، و در آن روز كه آب به شتر اختصاص دارد ، شير او را بدوشند و مصرف كنند . / 103 [ 156 ] « وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ - و به آن آسيب و آزارى مرسانيد كه گرفتار عذاب روزى بزرگ خواهيد شد . » پس انضباط و پيروى از اوامر در دوام آرامش و آبادانى سهم بزرگ دارد ، و بر عكس آن است سستى و تجاوز و تعدى كه اين همه مخالف با سنتهاى زندگى طبيعى است . [ 157 ] « فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ - پس شتر را پى كردند و كشتند و سپس پشيمان شدند . » آنان از كشتن شتر پشيمان شدند ( و كشتن از گناهانى است كه سبب پشيمانى مىشود ) چنان كه در حديثى به گفتهء خدا در داستان دو پسر آدم ابو البشر چنين اشاره شده است : « فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ . [ 158 ] « فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ - پس عذاب ايشان را فرا گرفت . » يعنى عذاب بر ايشان فرود آمد . « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ - هر آينه در اين آيتى است ، و اكثر ايشان مؤمن نبودند . » پس آيا عبرت گيرنده‌اى وجود دارد ؟ ! با وجود آن كه هلاك شدن قوم بيمدادنى همچون صاعقه است ، گوشهاى بيشترين مردم در برابر اين تهديد كر است . [ 159 ] « وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ - و همانا پروردگارت تواناى مهربان است . » در نفس خود عزت و رحمت را جمع كرده ، و عقاب او سخت است ، ولى رحمت و بخشايش او بر عذابش سبقت مىگيرد جز در مورد كافرانى كه گرفتار عذاب مىشوند ، كه در آن صورت جايى براى جريان يافتن رحمت او باقى