تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 443

در حديثى آمده است كه : « كسى كه فرياد « اى مسلمانان » را بشنود و به آن پاسخ ندهد ، مسلمان نيست » . « وَ قُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ إِلهُنا وَ إِلهُكُمْ / 470 واحِدٌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ - و بگوييد كه به آنچه بر ما و بر شما نازل شده است ايمان آورديم و خداى ما و خداى شما يكى است و ما به او اسلام آورده‌ايم و تسليم شدهء به فرمان اوييم . » حقيقت آن است كه : وجود محور يكتاپرستى واحدى كه همگان به آن مؤمن بوده باشند ، محكمترين اساس همزيستى صلح آميز در ميان دريافتها به شمار مىرود . [ 47 ] گاه كارها بر بعضى از اهل كتاب مشتبه مىشود ، در صورتى كه بعضى ديگر هر چه زودتر بر اثر معرفتى كه نسبت به رسالتها دارند ، به رسالتى ايمان مىآورند كه خدا با آن به رسالتها خاتمه داده است ، چه آن رسالتها به نيكوترين صورت در اين آخرين رساله تجلى پيدا كرده است . « وَ كَذلِكَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ - و بدين گونه كتاب را بر تو فرو فرستاديم ، » كه شايد معنى آن چنين باشد : به همان گونه كه بر رسولان پيش از تو فرو فرستاده بوديم . « فَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ - پس كسانى كه به آنان كتاب داده بوديم ، به آن ايمان مىآورند . » از آن روى كه آن را نوشته شدهء در نزد ( كتابهاى ) خود مىيابند ، و بدان سبب كه در آن همان گواهيهاى راستين را مىيابند كه در كتابهاى پيش از آن وجود داشته است . « وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ - و بعضى از اينان به آن ايمان مىآورند . » شايد مقصود كسانى از غير اهل كتاب بوده باشد كه در جزيرة العرب در