[ 44 ] گاه شخص از حقيقتى آگاه مىشود كه درهاى معرفت و شناخت را به روى او مىگشايد ، و گاه نسبت به آن نادان مىماند و در نتيجه همهء معلومات او به صورت لغز وهمى درمىآيد ، و وحى الاهى پيوسته آن معرفتها را به ياد ما مىآورد كه همچون كليدى براى گشودن قفل رمزهاى آفرينش است ، و از آن جمله اين كه : بناى زمين و آسمانها استوار بر اساس و شالودهء حق است . « خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ - خدا آسمانها و زمين را به حق آفريد . » پس اينها تصورها و آرزوها نيست ، و به ميل و هواى اين يك يا آن يك پيش نمىرود ، و نيز مخلوقى عبث و بى هدفى نمىتواند باشد . آيا لطف حق و دقت او را ديده‌اى ؟ ! آيا در آن سوراخى يا شكافى ديده‌اى ؟ ! آيا لهو و لعب و بيهودگى را كسى در آن مشاهده كرده است ؟ ! آيا به استحكام ساختمان كهكشانها نظر كرده‌اى كه از حد بيرون است ؟ ! و به اتقان ساختمان پشه‌اى ؟ ! آيا به تكامل موجود ميان دورترين كهكشان و كوچكترين جنبنده و حقيرترين ميكروب و ويروس توجه كرده‌اى ؟ !