در قلب نسبت به ايمان و تسليم شدن به آن است ، بدان جهت كه قلبهاى دربسته نمىتواند به دريافت اين اصل و مبدأ فرا گير نايل شود .
چشم نمىتواند به نور خيره كننده نگاه كند ، و گوش از دريافت اصواتى با بسامدهاى موجى خارج از حدى معين ناتوان است ، و چنين است قلب كه هر قلبى قدرت شناخت حقايق بزرگ جهان را ندارد ، و تنها قلبهاى مؤمنى كه با تقوى آماده شده و با وحى تبرك يافته و خدا آن را با نور الاهى خود منور ساخته ، بر فهم اين حقيقت توانايى دارد . محور آفرينش حق است و «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
- در اين آيت و نشانهاى براى مؤمنان است » .
ثالثا : براى آن كه به فهم اين مبدأ توفيق يابيم ، و در نتيجه از عاقبت كسانى كه خدا آنان را به سبب فساد و عنادشان هلاك كرده است عبرت بگيريم ، ناگزير بايد به تلاوت قرآن بپردازيم ، تا از خلال آيات آن آيات و نشانههاى خدا را در آفرينش و آفريدگان بخوانيم .
رابعا : و بر ما لازم است كه از هجومهاى توقف ناپذير شيطان بر قلبهاى خودمان جلوگيرى كنيم ، يعنى همان وسوسهها و پندارها و آرزوها كه سپاهيان شيطان است و همچون دستبندى كه گرداگرد دست را در ميان مىگيرد ، قلب ما را در ميان گرفته است ، و نماز و ياد خدا دژ قلب در برابر آن است .
خامسا : به وجود آوردن علاقه و پيوندى مثبت و سازنده با اهل كتابهاى الاهى سهمى در يكى كردن رسالتها و در نتيجهء آن بالا بردن تراز فهم ايمانى براى بشريت دارد ، و على رغم آن كه نادانان در كتابهاى گذشته تحريفها و تأويلهاى باطل وارد كردهاند ، و همچنين على رغم نقايص موجود در آن كتابها كه اسلام به كامل كردن و اتمام آنها پرداخته است ، بر ما احترام گذاشتن به اهل آن كتابها و مجادله نكردن با آنان جز به آنچه نيكو است ، بايد فراموش نشود .
و سياق در بيان جدل كافران دربارهء رسالت پيغمبر پيش مىرود و شبهههاى ايشان را رد مىكند و مىگويد كه : رسول خدا ( ص ) پيش از آن نه كتابى مىخواند و نه مىتوانست با دست خود بنويسد ، و اين براى آن بود كه پيروان باطل در