/ 464
خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد
رهنمودهايى از آيات :
براى آن كه پس از ذكر داستانهاى گذشته به بيان آن برنامهء الاهى بپردازيم كه ما را از سرنوشت گذشتگان دور نگاه دارد ، آيات اين درس به بيان آن مىپردازد كه :
اولا : بر ما معلوم كند كه حق اساس و مبناى آفرينش آسمانها و زمين است ، و چون اين را دريافتيم ، به آن راهنمايى مىشويم كه هر چيز بر هدايت و رهبرى سنّتى استقرار يافتهء بر آن سير مىكند و ، بنا بر اين ، اگر خواستار همكارى با حقايق آفرينشيم ، شناختن اين سنتها بر ما واجب است ، و اين روا نيست كه آرزوى آن داشته باشيم كه جهان محيط بر ما به صورتى باشد كه آن را در پيش خود ساختهايم و سپس ، همچون نادانان ، به همكارى با اين صورت بپردازيم كه با حقيقت واقع هيچ ارتباطى ندارد ، و بزرگترين گردنهء سخت در راه علم همين تصورهاى شخصى است كه بشر آنها را توهم مىكند ، و چنان مىپندارد كه آنها عين حقايق است .
هنگامى كه وحى اصل حق را تثبيت كرد ، اصل مسئوليت را بر روى آن بنا مىكند ، پس با آرزوها نمىتوان به يك زندگى برتر دست يافت ، بلكه راه رسيدن به آن عمل از روى سعى و كوشش مخلصانهاى است كه تنها با آن مىتوان از عقاب الاهى پرهيز كرد .
/ 465 ثانيا : دانستن اين مطلب است كه شناخت اين مبدأ نيازمند به وجود قابليتى