فَرَدَدْناهُ إِلى أُمِّهِ [ 10 ] « وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى فارِغاً - و قلب مادر موسى آسوده از هر غمى شب را به صبح رسانيد . » آن را از هر اهتمامى تهى كرد و همهء توجه خود را به سرنوشت نوزاد خود مصروف داشت ، و انسان در مواجههء با يك دشوارى و مسئلهء مهمى در زندگى خود بايد چنين بوده باشد ، و قولى آن است كه « فارغ » در اين جا به معنى مهموم و مغموم است ، و آيهء فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ چنين ترجمه شده است كه چون اندوهگين و غمناك شدى برپا خيز ، و اين تفسير با موضوع سورة الانشراح تناسب دارد . « إِنْ كادَتْ لَتُبْدِي بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها - و نزديك بود كه ( راز خود ) را اگر از قلب او جلو نمىگرفتيم فاش كند . » / 272 يعنى به او براى پوشيده نگاه داشتن راز صبر و توانايى داديم . « لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - تا از مؤمنان بوده باشد . » قرآن در اين بخش از آيه اهميّت كتمام و رازدارى را در پيروزى انقلابها براى ما بيان مىكند ، و اين كه چگونه شرط ايمان مىشود . چه اگر مادر موسى احساسات خود را نسبت به فرزندش آشكار مىكرد ، ديگر از مؤمنان نمىشد . در حديثى از رسول اللَّه ( ص ) آمده است كه : « در انجام دادن كارهاى خود از بردبارى و پنهان نگاه داشتن راز يارى و مدد بگيريد » . [ 11 ] و پس از آن كه مادر موسى ( ع ) نوزاد خود را به دريا افكند ، كار را به