تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 229

گناه كرده‌اند ، از جانب چهره‌هاشان در آتش افكنده خواهند شد . » / 245 اين سرنوشت ستمى از جانب خدا نيست ، بلكه نتيجهء كردار خود ايشان است ، و به همين جهت ، در آن حال كه عذاب را مىچشند ، ندايى به ايشان مىرسد و تأكيد مىكند كه اين جزاى عادلانهء اعمال خودشان است . « هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - آيا جزاى شما مىتواند جز آن باشد كه انجام داده‌ايد ؟ » [ 91 ] سپس پروردگار ما - سبحانه و تعالى - از نعمتى ياد مىكند كه آنان در آن غوطه‌ور بودند ، و خود وى آن را به ايشان ارزانى داشته بود ، و آن نعمت امنيت موجود در حرم مكه است ، و سپس ( پيامبر ) مىگويد : « إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها - فرمان يافتم كه پروردگار اين شهرى كه ( جنگ در آن ) را حرام دانسته است بپرستم . » و بتانى در آن وجود ندارد . « وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ - و همه چيز از آن او است . » پس تنها پرودگار شهر نيست ، بلكه پروردگار همه چيز است . « وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ - و فرمان يافتم كه از مسلمانان باشم . » از نشانيهاى رسول و آيات او و همچنين از مهمترين كارهاى واجب او آن است كه ارزشهايى را آورده است دربارهء خود مورد تطبيق قرار دهد و سپس مردمان را به آن فرمان دهد . [ 92 ] به همان گونه كه از مسئوليتهاى رسول تبليغ رسالت است به مردم به كاملترين صورت ، و اما اين كه پس از آن چه خواهد شد و اين كه مردمان به آن هدايت خواهند يافت يا به باقى ماندن در گمراهى ادامه خواهند داد ، كارى است كه به او مربوط نمىشود . « وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ - و اين كه قرآن بخوانم ، پس هر كه راه يابد و هدايت شود ، به سود خود راه يافته است ، و دربارهء هر كه گمراه شود ، بگو كه : من از