[ 1 ] « طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ - طس ، اين است آيتهاى قرآن و كتابى آشكار . » « تلك » اشاره به « طس » است كه از آيات ثابت قرآن از يك جهت است ( چه كتاب چيز ثابتى است ) و از آيات واضح و آشكار آن از سوى ديگر ، چه آيه آن را « مبين » ( آشكار ) معرفى كرده است . [ 2 ] « هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ - هدايت و بشارتى براى مؤمنان است . » قرآن در آيات خود راهنما و بشارت دهنده است ، ولى نه براى همهء مردم ، بلكه براى كسانى كه خواستار راهيابى و بر اثر آن دريافت مژده و بشارتند ، پس از يك لحاظ تو به سوى قرآن به حركت درمىآيى و قرآن به جانب تو حركت مىكند ، تا تو با خوشبختى و رستگارى ملاقات كنى ، ولى اگر بدون حركت به سوى قرآن بر جاى خود باقى بمانى ، به اين هدايت و بشارت نخواهى رسيد . [ 3 ] « الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ - ( يعنى ) كسانى كه نماز را برپا مىدارند و زكات مىدهند و به وجود آخرت يقين دارند . » نماز و زكات دو نمايه و رمز براى دو جنبه از اعمال انسان است : اولى رمز بندگى مطلق نسبت به خدا ، و در نتيجه آزادى مطلق از قيود ذات و جنبه‌هاى سلبى است ، و دومى نماد بخشندگى ، و اين علاقه و ارتباطى است كه مىبايستى ميان