را حاجب ميشوند از اينكه بيش از يك ششم ارث ببرند .
( مسألهء 3829 ) ارث بردن نوادگان مشروط نيست بر اينكه ميّت همسر نداشته باشد ، بلكه با وجود همسر آنها ارث مىبرند ، و ارث شوهر را از نصف به يك چهارم ، و ارث زوجه را از يك چهارم به يك هشتم كاهش ميدهند .
( مسألهء 3830 ) ارث بردن نواده ها مشروط است بر اينكه ميّت فرزند صلبى نداشته باشد ، و گرنه همهء تركه به او تعلق ميگيرد و نواده ها چيزى به ارث نمى برند ، اگرچه فرزند صلبى فقط يك پسر و يا فقط يك دختر باشد .
( مسألهء 3831 ) نوه ها و نويره ها و فرزندان آنها ، جاى پدران و مادران خود قرار ميگيرند و سهم آنها را مىبرند ، مشروط بر اينكه حتى يك نفر از طبقهء آنها موجود نباشد ، و گرنه نسل بعدى ارث نمى برند ، زيرا نسل قبلى به ميّت نزديكتر هستند .
( مسألهء 3832 ) نوه ها و نويره ها آنچه به عنوان سهم پدران و مادران خود مىبرند ، اگر همه پسر يا همه دختر باشند ، آن سهم را در ميان خود به طور مساوى تقسيم ميكنند ، ولى اگر برخى پسر و برخى دختر باشند ، به هر يك از پسرها سهم دو دختر داده مىشود .
( مسألهء 3833 ) « حَبوه » اختصاص به پسر بزرگتر دارد ، و آن عبارت است از قرآن ، انگشترى ، شمشير و لباسهاى پدر ، خواه پسر مكلّف باشد يا نه ، حتى اگر در شكم مادر باشد ، خواه ميّت غير از آنها تركهء ديگرى داشته باشد ، يا تركهء ميّت منحصر به آنها باشد .
( مسألهء 3834 ) پسر بزرگتر لازم نيست كه در مقابل « حبوه » چيزى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 807
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٨٠٧