توضيح خواهيم داد ، اگر از گرسنگى به حدّ تلف شدن برسند ، نمى توانند از مال حرام سدّ جوع كنند ، مگر اينكه توبه كنند و عهد كنند كه ديگر به سراغ بغى و تعدّى نروند .
( مسألهء 3779 ) « باغى » به كسى گفته مىشود كه بر عليه امام حق خروج كرده باشد ، و يا براى خوشگذرانى و تفريح بدون اينكه نيازى به آن داشته باشد به شكار رفته باشد .
( مسألهء 3780 ) « عادى » به راهزنانى گفته مىشود كه براى سرقت بيرون ميروند و اموال محترمه را به سرقت مىبرند .
( مسألهء 3781 ) آنچه در مسألهء 3778 گفته شد ، آيا به همهء متجاوزان و ستمگران ، كه خون به ناحق ميريزند و آبروى مؤمن را مىبرند ، شامل مىشود يا نه ؟ محلّ اشكال است .
( مسألهء 3782 ) خوردن ، نوشيدن و تصرّف كردن در اموال كسى كه مالش محترم است ، بدون اجازهء او ، و بدون به دست آوردن رضايت او به اين تصرّف جايز نيست ، مگر در مورد افرادى كه در قرآن كريم ] سورهء مباركهء نور آيهء 16 [ بيان شده است و آنها عبارتند از : پدران ، مادران ، برادران ، خواهران ، عمه ها ، عموها ، دائى ها ، خاله ها ، دوستان و كسانى كه كليد خانه شان را در اختيار انسان ميگذارند . همسران و فرزندان نيز به آنها ملحق ميباشند .
( مسألهء 3783 ) از خانه هاى ياد شده بدون به دست آوردن رضايت صاحبشان ميتوان استفاده كرد ، ولى در چند مورد بنابر احتياط واجب بايد پرهيز كرد :
1 ) اگر انسان احتمال قوى دهد كه راضى نيستند ، كجا برسد آنجا كه
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 795
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٩٥