معمول هست .
8 - تكان خوردن حيوان ، پس از بريده شدن سرش ولو به مقدار كم .
( مسألهء 3709 ) براى حلال شدن ذبيحه شرط نيست كه « حياة مستقرّه » داشته باشد ، به اين معنى كه اگر ذبح نمى شد ، يك يا چند روزى زنده ميماند ، و لذا اگر حيوانى مصدوم يا مجروح شود ، و پيش از آنكه بميرد آن را با شرايط ياد شده ذبح كنند ، پاك و حلال مىباشد .
( مسألهء 3710 ) اگر شكم حيوانى پاره شده و امعايش بيرون ريخته ، اگر پيش از آنكه بميرد سرش را ببرند ، پاك و حلال است .
( مسألهء 3711 ) هر عضوى از بدن حيوان پيش از مردن جدا شود ، حرام و مردار است .
( مسألهء 3712 ) اگر سر حيوانى را بالاتر از برآمدگى حلقوم ببرند ، اگر پس از جدا شدن سر ، از زير برآمدگى چهار عضو را ببرند ، علاوه بر سر ، جسد نيز حرام و ميته مىباشد ، اگرچه هنوز نمرده باشد .
( مسألهء 3713 ) اگر حيوانى در آتش بيفتد ، در آب بيفتد ، از بلندى بيفتد ، يا هر حادثهاى بر آن رخ دهد ، كه لحظاتى بعد خواهد مرد ، اگر پيش از مردن آن را ذبح كنند ، حلال مىشود ، جز اينكه خوردن گوشتش مكروه است و بهتر آنست كه خورده نشود ، بر خلاف صيد ، كه در مسألهء 3667 بيان گرديد . البته آنجا نيز اگر پيش از مردن ذبح كنند حلال مىشود .
( مسألهء 3714 ) پس از ذبح حيوان ، پيش از آنكه جان بسپارد ، اگر عضوى از بدن آن را جدا كنند ، خوردنش حرام نيست ، ولى بهتر آنست كه چنين كارى را انجام ندهند ، كه احتمالًا موجب آزار حيوان مىشود .
( مسألهء 3715 ) پيش از مردن حيوان اقدام كردن به كندن پوست
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 781
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٨١