باشد ، ولى بايد به شدّت مراقبت شود كه موجب اشتباه در نسب نشود و آثار خلاف شرع بر آن مترتّب نشود ، از قبيل ارث و معاشرت محرم گونه و امثال آن ، كه در اين صورت حرام مىباشد .
( مسألهء 3124 ) و از موارد مخالفت احكام دين و دستورات شرع مبين محسوب مىشود ، كه خداوند حق را آشكار نموده و نشانه هاى آن را بر ملا ساخته و راه عذر را بر همگان بسته است . بى گمان اين گستاخى و تجاوز به حريم مقدّسات موجب خشم خداوند در دنيا و آخرت خواهد بود .
( مسألهء 3125 ) هنگام زايمان حرام است مرد نامحرم متصدّى امور زائو باشد ، به ويژه اگر ايجاب كند كه به عورتش نگاه كند ، مگر در مقام ضرورت ، كه آنجا هم بايد به حدّ ضرورت بسنده شود .
( مسألهء 3126 ) شايسته است هنگامى كه بشارت تازه مولودى به مؤمن داده مىشود ، از پسر يا دختر بودنش نپرسد . و چون آگاه شد كه از نظر خلقت صحيح و سالم است ، زبان به ستايش پروردگار گشوده بگويد : « الحمدلله الّذى لم يخلق منّى خلقاً مشوّهاً » . پس اگر پسر بود خدا را شكر كند و اگر دختر بود گزينش خدا را ناخوش ندارد ، كه در روايت آمده است : « پسر نعمت و دختر حسنه است ، از نعمت سؤال مىشود ولىّ در مقابل حسنه پاداش داده مىشود » .
( مسألهء 3127 ) مستحب است در گوش راست تازه مولود اذان و در گوش چپش اقامه گفته شود و كامش را با آب فرات ، تربت امام
حسين ( عليه السلام ) ، خرما و عسل بردارند .
( مسألهء 3128 ) بنابر احتياط واجب ، مستحب است تربت و آب فرات
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 651
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٥١