( مسألهء 3103 ) بيرون رفتن زن از خانه شوهرش بدون اذن او يا اطمينان از رضايت او جايز نيست ، مگر اينكه براى درمان و امثال آن ناگزير شود ، كه اگر ترك كند به ضرر ميافتد ، و يا براى اداى واجب ، مانند حَجّة الاسلام باشد .
( مسألهء 3104 ) اگر شوهرى همسرش را از خانه بيرون كند و او در منزل ديگرى مستقر شود ، ظاهر اين است كه بيرون رفتنش از آن منزل بدون اذن شوهر مانعى ندارد .
( مسألهء 3105 ) اگر همسرى ناشزه شود و حقوق شوهرش را ادا نكند ، شوهر ميتواند او را موعظه كند ، اگر موعظه سود نبخشد ، در رختخواب به او پشت كند ، اگر آن هم مؤثر نباشد ، ميتواند در حدّى كه خونى نشود و استخوانش نشكند ، او را تأديب كند .
( مسألهء 3106 ) اگر مرد حقوق همسرش را ادا نكند ، زن نمى تواند ناشزه شود و از حقوق شوهرش امتناع كند ، بلكه او ميتواند يكى از دو راه را در پيش بگيرد :
1 ) نزد حاكم شرع شكايت ببرد ، تا او را به اداى حق همسرش وادار كند ، و اگر خوددارى كند او را تعزير نمايد ، و در صورت مطالبهء طلاق از سوى زن ، او را وادار به طلاق كند ، و اگر امتناع كند خودش طلاق دهد .
2 ) از برخى از حقوق خود چشم پوشى كند ، مثلًا از حق شب خود بگذرد ، تا به اين وسيله از بحرانى شدن اوضاع جلوگيرى كند ، تا به طلاق منجر نشود .
( مسألهء 3107 ) با توجّه به اينكه خداوند قيموميت و سرپرستى خانواده را بر عهدهء شوهر قرار داده ، انتظار ميرود با عقل و درايت و مطابق
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 646
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٤٦