ازدواج و نهى از تجرّد بيرون از شمار است .
در برخى از اين روايات آمده است كه هر كس براى ترس از فقر و تنگدستى از تشكيل خانواده سر باز زند ، به خداوند متعال سوءظن پيدا كرده است .
و در برخى ديگر آمده است كه ازدواج يكى از عوامل جلب روزى مىباشد ، و رزق و روزى همراه با همسر و اولاد است .
شايسته است كه افراد با ايمان براى ساده كردن زمينهء ازدواج تلاش كنند ، شرايط آن را آسان نمايند ، هزينه هاى آن را كاهش دهند ، براى اقامهء سنّت پيامبر و ريشه كن ساختن فتنه و فساد ، از بذل هر گونه كمك و مساعدت دريغ نورزند .
كسى كه از ازدواج ناتوان است بايد تقوا پيشه كند ، دامن عفّتش را آلوده نكند ، خود را از فتنه و گناه دور بدارد ، از حيله هاى شيطان بر حذر باشد ، از نيرنگهاى نفس ، كه همواره انسان را به سوى زشتى ها سوق ميدهد ، غافل نباشد ، خود را با زيور فضايل و پاكدامنى آراسته نمايد ، از قرار گرفتن در پرتگاه پليدى و ناپاكى بر حذر باشد و توصى ههاى خداوند منّان را آويزهء گوش خود قرار دهد كه ميفرمايد :
[ وَلْيَسْتَعفِفِ الَّذينَ لايَجِدُونَ نِكاحاً حَتّى يُغْنِيَهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ ] « 1 » :
« كسانى كه امكاناتى براى ازدواج نمى يابند ، بايد پاكدامنى را پيشه كنند ، تا خداوند از فضل خود آنان را بى نياز كند » .
پيشوايان دين به افراد مجرّد توصيه فرمودهاند ، در ايّام تجرّد با روزه گرفتن و بلند نگه داشتن موهاى خويش بر مشكلات تجرّد فائق آيند ، كه
هامش
( 1 ) سورهء نور ( 24 ) ، آيه 33 .