فصل چهارم : احكام غسل جنابت
جنابت به دو شكل روى ميدهد :
1 - بيرون آمدن منى از مرد ، در خواب يا بيدارى .
2 - آميزش اگر چه منى هم بيرون نيايد .
( مسألهء 190 ) اگر ذرّات منى در مجرا باقى مانده باشد و پس از غسل از او بيرون آيد ، باز هم حكم جنابت بر او عارض مىشود .
( مسألهء 191 ) اگر در خواب يا بيدارى از زنان منى بيرون بيايد ، بنابر احتياط واجب بايد بدن و لباسش را تطهير كند ، سپس غسل كند و براى نماز وضو هم بگيرد .
( مسألهء 192 ) آبى كه به هنگام ملاعبه از انسان خارج مىشود ، پاك است و حكم منى را ندارد .
( مسألهء 193 ) رطوبتى كه از انسان بيرون ميآيد ، اگر معلوم باشد كه منى هست ، حكم جنابت بر او جارى مىشود و هيچ نشانهاى لازم نيست .
( مسألهء 194 ) بيرون آمدن منى از انسان سالم هميشه همراه با جهش ، سستى بدن و از روى شهوت مىباشد ، ولى در شخص مريض اگر همراه با شهوت باشد كافى است و در حكم جنب مىباشد .
( مسألهء 195 ) اگر در خواب با جهش و از روى شهوت بيرون آيد در حكم جنب است ، ولى اگر در جهش آن شك كند و اندك بودن آن نشانه نداشتن جهش باشد ، غسل كردن بر او واجب نمى شود .