داستان ايثار زهرا و على ( ع ) و دو فرزند معصومشان ( حسن و حسين ( عليهما السلام ) ) كه در سه شب متوالى افطارى خويش را به مسكين و يتيم و اسير بخشيدند و در شأن آنان سوره هَلْ أَتَى نازل شد . و يا ماجراى پيراهن شب عروسى كه حضرت زهرا آن را به زنى مستمند بخشيد و . . . همه اينها گوشهاى از ايثارگرىهاى آن بانوى باعظمت است .
امام حسن ( ع ) فرمود : مادرم در يك شب جمعه در محراب عبادتش ، عبادت مىكرد ، شنيدم كه براى مردان و زنان مؤمن دعا مىكند و آنها را يكى يكى نام مىبرد ولى براى خود هيچ چيز از خدا نمىخواهد .
گفتم : مادرم چرا براى خودت دعا نمىكنى ؟ فرمود : فرزندم ! اول همسايه ، سپس اهل خانه .
الجارّ ثم الدار . « 1 »
پاورقی
( 1 ) - بحار / ج 43 / ص 11 .