عشق به عبادت
حسن بصرى مىگويد : « در اين امت ، عابدتر از فاطمه ( ع ) نيامده است ، آنقدر نماز و عبادت را ادامه مىداد كه پاهايش ورم مىكرد . » « 1 »
درخشش چنين عبادتى آسمانيان را مبهوت مىكرد ، امام صادق ( ع ) بعدها در مورد مادر چنين فرمود : « وقتى در محراب عبادت نماز مىايستاد براى آسمانيان مىدرخشيد ، همانگونه كه نور ستارهها براى زمينيان . ( و به همين علت وى « زهرا » لقب گرفت ) »
شب عروسى نيز ، زهرا نگران آخرت است ، على ( ع ) مىپرسد : چرا چنين مضطرب و نگرانى ؟ دستم تهى است ، نگران ورود به آخرتم . ترا سوگند كه امشب به عبادت خدا بپردازيم .
« خداوند به فرشتگان مباهات كرده ، مىفرمايد : بنگريد ، فاطمهام چگونه در پيشگاه من ايستاده ، اركان بدنش از خوف به لرزه در آمده و با تمام وجود دلدادهام گشته است ) « 2 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار / ج 43 / ص 84 .
( 2 ) - علل الشرايع / ج 1 / ص 215 .