در يك روايت نورانى ديگر خداوند متعال در خطاب به فاطمه زهرا ( عليها السلام ) فرمود :
« وَ عِزَّتِى وَ جَلالِى وَ ارتِفاعِ مَكانِى لَقَد آلَيتُ عَلى نَفسى مِن قَبلِ ان اخلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرضَ بِالفَى عامٍ ان لا اعَذِّبَ مُحِبِّيكِ وَ مُحِبِّى عِترَتِكِ منَ النّار » « 1 »
به عزت و جلالم سوگند ، دو هزار سال قبل از خلقت آسمان و زمين به خود سوگند ياد نمودهام كه دوستان تو و دوستان عترت تو را به آتش جهنم عذاب نكنم .
چهره زهراى اطهار كه مظهر عطوفت رحمانى و رأفت يزدانى است نسبت به شيعيان و پيروان ولايت كه گرد عصيان و غبار طغيان بر سيماى جانشان نشسته است همانند باران رحمتى شست و شوگر ذنوب و رافع كدورات است .
« الهى وَ سَيدى اسَئَلُكَ بِالَّذينَ اصطَفَيتَهُم وَ بِبُكاءِ وُلدِى فِى مُفارِقَتى ان تَغفِرَ لِعُصاةِ شِيعَتى وَ شيعَتى ذُرِّيتي »
اى معبود و مولاى من ، به حق انسانهاى برگزيدهات و به حرمت اشكهاى فرزندانم هنگام مفارقت از من ، از تو مسألت مىكنم كه گناهكاران شيعيان من و پيروان فرزندانم را مورد آمرزش و مغفرت قرار بده .
هامش
( 1 ) - همان .