تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
حال آن‌ها هنگامى كه جمع كنيم آنان را در روزى كه هيچ شك و ريبى در آن نيست و داده شود به هر كس آن چه براى خود اندوخته است و به هيچ يك از مردم ستم نمى شود .

28 - اجتناب از گناهان

يَابْنَ مَسعُود لا تَحْقِرَنَّ ذَنْباً وَ لا تَصْغِرَنَّهُ وَ اجْتَنِبِ الكَبائِرَ . هيچ گناهى را كوچك و صغير ندان و از گناهان كبيره دورى كن . طبق اين معنا بايد گناه صغيره را هم كبيره دانست و از كبائر پرهيز نمود يعنى جمله‌ى « واجْتَنِبِ الكَبائِرَ » را تفريع بر جمله قبل بگيريم ولى بعضى معنا كرده اند گناه صغيره را انجام نده و از گناهان كبيره مخصوصاً اجتناب كن . به هر حال آن چه مهم است اين است كه انسان دامن خود را به گناه آلوده نكند . فَانَّ العَبدَ اذا نَظَرَ يَومَ الْقِيامَةِ ذُنُوبَهُ دَمَعَتْ عَيْناهُ قيحاً وَ دَماً وقتى بنده‌ى خدا در روز قيامت به گناهان خود نگاه مىكند از چشمانش اشك‌هاى چرك و خون بيرون مى آيد . وقتى به انسان مى گويند گناه نكن فكر نكنيم به خاطر عظمت خداست بلكه به جهت خود ماست كه روزى ننشينيم و حسرت بخوريم . خدا مى فرمايد : « انْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ في جَنْبِ اللهِ وَ انْ كُنْتَ لَمِنَ السّاخِرين » « 1 » آن گاه هر نفسى به خود مى آيد و فرياد واحسرتا برمى آورد و مى گويد : اى واى بر من كه جانب امر خدا را فرو گذاشتم و در حق خود ظلم و تفريط كردم و وعده
هامش
( 1 ) . سوره زمر آيه 56 .